spacerki...

„Kto chce naprawdę odnaleźć samego siebie, musi nauczyć się obcowania z przyrodą, bo oczarowanie jej pięknem wprowadza bezpośrednio w ciszę kontemplacji „

„Na łonie natury, z dala od codziennych trosk, duch łatwiej otworzył się na rzeczywistość nadprzyrodzoną, która nadaje sens i wartość ziemskim przedsięwzięciom i planom.„

„Góry dają człowiekowi, poprzez zdobywanie wzniesień nieograniczony kontakt z przyrodą – poczucie wewnętrznego wyzwolenia, oczyszczenia, niezależności.„

„Ilekroć mam możność udać się w góry i podziwiać górskie krajobrazy, dziękuję Bogu za majestat i piękno stworzonego świata. Dziękuję Mu za Jego własne piękno, którego wszechświat jest jakby odblaskiem, zdolnym zachwycić wrażliwe umysły i pobudzić je do uwielbienia Bożej wielkości. W górach znajdujemy nie tylko wspaniałe widoki, które można podziwiać, ale niejako szkołę życia. Uczymy się tutaj znosić trudy w dążeniu do celu, pomagać sobie wzajemnie w trudnych chwilach, razem cieszyć się ciszą, uznawać własną małość obliczu majestatu i dostojeństwa gór.„

[Jan Paweł 2]

"Boże zapal w nas swój płomień... "

"Ziemia dzisiaj już nie wie, jak bardzo jest spragniona Ciebie

Jak wiele rzek zmieniło bieg i gdzie ich źródło jest

Świat ma odpowiedź na wszystko, a milczy gdy cierpienie jest blisko

Nie może znieść, że Biały Chleb pozwala łamać się

Ref: Boże, zapal w nas Twój płomień, ześlij Ducha, ześlij Ogień

Niech miłości żar wypali w naszych sercach Twój ślad

Naznaczeni Krwią Przymierza, chcemy krzyczeć: Jest nadzieja!

Niech usłyszy świat: Baranek zginął, by ocalić nas

Panie, chroń nas od Złego

A w serca wlej miłość wzajemną

Niech płonie w nas

Nie widzi świat, że brata kocha brat

Każdy, kto zaufa Tobie, nie zawstydzi się

Twoje Imię jest potężne, na Jego dźwięk każde kolano zgina się

Wszystko, co żyje oddaje cześć na Jego dźwięk"

piękna piosenka, uzależniłam się, nie moge przestać jej nie śpiewać :)

"być ciągle w tej podróży, którą ludzie prozaicznie życiem zwą... "

"Iść, ciągle iść w stronę słońca
W stronę słońca aż po horyzontu kres
iść ciągle iść tak bez końca
Witać jeden przebudzony właśnie dzień
Wciąż witać go, jak nadziei dobry znak
Z ufnością tą, z jaką pierwszą jasność odśpiewuje ptak

Iść ciągle być w tej podróży
Którą ludzie prozaicznie życiem zwą
Iść, zawsze iść jak najdłużej
Za plecami mieć nadciągającą noc
Z najprostszych słów swój poranny składać wiersz
W kolorach dwóch raz zobaczyć to co niewidzialne jest

Iść, ciągle iść, trafiać celnie
W zawianej piaskiem trawy ślad
Być sobą być niepodzielnie
Oczami dziecka mierzyć świat
Iść, ciągle iść w stronę słońca
W stronę słońca aż po horyzontu kres"

Julcia:)

Dzień spędzony z Julcią i Natalką.... zmęczona jestem i głowa boli, ale to kochane Dziewczynki...
ich uśmiech, radość i ufność- bezcenne... :)     
♥ a to jak mnie na koniec ukochały i podziękowały... cudne...

rozmowa z Julcią:
Mama: ale wiesz...że masz na imie Julia i pani w szkole będzie czytać Twoje pełne imię i nazwisko, czyli Julia
Julcia: nie, bo ja nie jestem Julia, tylko Julcia
Mama: przecież pan doktor czyta Jullia, jak Cię woła
Julcia: nie lubię go:( mam na imię Julcia
Mama przytula...: tak... a wiesz, jest taka piosenka, śpiewa : "Julia i ja..."
Julcia: głupia piosenka...

i przekonaj tu Dziecko że można na nią też inaczej mówić niż Julcia.. ;)

"Gdyby na wielkim świecie zabrakło uśmiechu dziecka, byłoby ciemno i mroczno, ciemniej i mroczniej niż podczas nocy bezgwiezdnej i bezksiężycowej - mimo wszystkich słońc, gwiazd i sztucznych reflektorów. Ten jeden mały uśmiech rozwidnia życie". Julian Ejsmond
 
"Uśmiech jest najlepszą kosmetyką do użytku zewnętrznego i najlepszym lekarstwem do użytku wewnętrznego." ~ Phil Bosmans

Wschód Słońca

"Nikt nie ma na włas­ność wscho­du słońca, który zachwy­cił nas pew­ne­go poranka - ciągnął. - Tak sa­mo jak nikt nie może mieć na włas­ność pochmur­ne­go po­połud­nia i deszczu dzwo­niące­go o szy­by ani spo­koju, ja­ki roz­tacza wokół śpiące dziec­ko, ani też ma­gicznej chwi­li, gdy fa­la mor­ska roz­bi­ja się o skały. Nikt nie może mieć na włas­ność te­go, co na Ziemi naj­piękniej­sze, ale każdy może to poz­nać i po­kochać."

"My, którzy wszystko liczymy
Ciebie mamy za darmo
Dajesz nam siebie w całości
I jesteś taki rozrzutny

Każdy wschód słońca Ciebie zapowiada
Nie pozwól nam przespać poranka

Nie dość, że do nas przyszedłeś
Co dzień dajesz nam siebie
Zostałeś z nami w tym chlebie
Który bierzemy do ręki

Dałeś nam siebie za darmo
Twoja hojność zdumiewa
Naucz nas liczyć dni nasze
Niech człowiek już nie umiera

Ty jesteś pełnią życia
Daj nam Twojego chleba
Daj nam oddychać wiecznością
Twój oddech ożywia i wspiera

Przyjdź Panie, przyjdź nareszcie
Jak przyszedłeś już kiedyś
A co dzień nowy wschód słońca
Niech Ciebie nam zapowiada"

Błogosław...

I nawet Niebo wczorajsze wydaje się jakieś piękniejsze dziś...

"Wpat­ruj się w niebo i śpiewaj z ra­dości, gdyż słońce otu­la cię ciepłem i op­ro­mienia światłem - za darmo."

"Po każdym spoj­rze­niu w niebo zos­ta­je w oczach nieco błękitu."

:-)

o Miłości

"Bez miłości jestem wielkim zerem!

Gdybyś stanął nawet na księżycu, a miłości być nie miał - nie masz pojęcia o słońcu.

Gdybyś poznał wszystkie tajemnice morza, a miłości byś nie miał - w twoich oczach nie zaświeci żadna gwiazda.

Gdybyś posiadał bogactwa całego świata, a miłość byś nie miał - twoje serce stanie się "kamieniem".

Gdybyś usłyszał twe imię wymawiane w językach wszystkich narodów świata, a miłości byś nie maił - będziesz tylko żywym trupem. Bez miłości jesteś umarłą istotą.

Możesz być najuboższym, najsłabszym, i najgrzeszniejszym spośród ludzi, ale jeśli masz miłość, możesz żyć. Możesz być trochę przygnębiony zawodem, niepowodzeniem, chorobą, jeśli masz miłość, możesz się ostać. Możesz nie posiadać nawet wielkiego domu, tylko skromny dach nad głową, jeśli masz miłość - wszędzie jesteś u siebie. Możesz nie mieć żadnej posiadłości, ani konta w banku, jeśli masz miłość, jesteś bardzo bogaty.

     Jeśli w tobie jest miłość - masz serce, masz Boga.

Z miłością ma się tak jak ze słońcem.
Kto ma słońce, temu może dużo jeszcze brakować.
Kto słońca nie ma, temu brakuje wszystkiego.

     Dla wielu słońce jest czymś normalnym, zwyczajnym. A ono dzień po dniu dokonuje cudów. Daje światło i ciepło. Przenika chmury, aby mnie zobaczyć i powiedzieć "dzień dobry". Podczas nocy, na drugiej półkuli ziemi, znowu niestrudzenie obdarza ludzi ciepłem i światłem. Usuń słońce, a zapanuje ciemność i chłód. Podobnie ma się i z miłością.

     Gdy wschodzi słońce miłości na horyzoncie ludzkiego życia, ogarnia nas ciepło i promienny nastrój. To, że kocham, nie wyklucza, że może mi jeszcze sporo rzeczy brakować. Gdy znika światło miłości - jego miejsce zajmują ponure cienie, czarna rozpacza i samotność.

Kwiat potrzebuje słońca,

aby być kwiatem

Człowiek, aby być człowiekiem

Potrzebuje miłości."